سیستم اطفا حریق آیروسل با آزاد کردن ذرات بسیار ریز اطفایی در فضای حفاظت‌شده، واکنش‌های شیمیایی داخل شعله را مختل می‌کند و باعث مهار آتش می‌شود. این سیستم به دلیل ابعاد جمع‌وجور و حذف لوله‌کشی گسترده در بسیاری از مدل‌ها، برای حفاظت از تابلوهای برق، اتاق‌های تجهیزات و بعضی فضاهای صنعتی کاربرد دارد.
آیروسل با سیستم‌های گازی مانند FM200 یکسان نیست. ماده اطفایی آن هنگام فعال شدن از یک ترکیب جامد تولید می‌شود و خروجی شامل ذرات بسیار ریز جامد در کنار مواد گازی است. همین تفاوت روی نحوه عملکرد، طراحی و انتخاب آن تأثیر می‌گذارد.
سیستم اطفا حریق آیروسل چیست؟
سیستم اطفا حریق آیروسل یا Condensed Aerosol یک سیستم ثابت اطفای حریق است که ماده اطفایی مورد نیاز را هنگام فعال شدن ژنراتور تولید می‌کند. داخل ژنراتور یک ترکیب جامد مخصوص قرار دارد که با شروع واکنش، به ذرات بسیار ریز اطفایی و مواد گازی تبدیل می‌شود و در فضای تحت حفاظت انتشار پیدا می‌کند.
این ساختار با سیستم‌های گازی سیلندری تفاوت دارد. در بسیاری از سیستم‌های آیروسل، عامل اطفایی از قبل به شکل گاز تحت فشار در سیلندر ذخیره نشده و به همین دلیل به مخزن بزرگ تحت فشار، مانیفولد و شبکه طولانی لوله‌کشی نیاز نیست.
البته این به معنی ساده بودن طراحی آیروسل نیست. تعداد ژنراتورها، ظرفیت هر واحد، محل نصب، حجم فضای حفاظت‌شده و نوع خطری که قرار است کنترل شود باید قبل از اجرا مشخص شوند. استاندارد ISO 15779 نیز طراحی، نصب، آزمایش، نگهداری و ایمنی سیستم‌های Condensed Aerosol را به‌صورت مشخص پوشش می‌دهد.
سیستم اطفا حریق آیروسل چگونه کار می‌کند؟
عملکرد آیروسل از زمان فعال شدن ژنراتور شروع می‌شود. با دریافت فرمان، ترکیب جامد داخل واحد وارد یک واکنش کنترل‌شده شده و آئروسل اطفایی تولید می‌شود. این ماده از خروجی ژنراتور وارد محیط می‌شود و به دلیل اندازه بسیار کوچک ذرات، در فضای حفاظت‌شده پخش می‌شود.
در بسیاری از سیستم‌های رایج، عامل اطفایی بر پایه ترکیبات پتاسیم است. وقتی ذرات فعال به ناحیه شعله می‌رسند، در واکنش‌های زنجیره‌ای احتراق دخالت کرده و رادیکال‌های آزادی را که برای ادامه سوختن لازم هستند خنثی می‌کنند. نتیجه این فرایند قطع شدن زنجیره احتراق و فروکش کردن شعله است.
پس برخلاف یک تصور رایج، عملکرد اصلی آیروسل به «خارج کردن اکسیژن از اتاق» متکی نیست. کاهش قابل توجه اکسیژن، مکانیسم اصلی خاموش‌کنندگی این سیستم محسوب نمی‌شود.
این تفاوت مهم است، چون همه سیستم‌هایی که بدون آب کار می‌کنند سازوکار مشابهی ندارند. گازهای بی‌اثر، FM200 و Condensed Aerosol هر سه می‌توانند برای برخی خطرهای خاص استفاده شوند، اما نحوه مقابله آن‌ها با آتش یکسان نیست.
اجزای سیستم اطفا حریق آیروسل
مهم‌ترین جزء سیستم، ژنراتور آیروسل است. ماده اطفایی، بخش فعال‌کننده و خروجی عامل معمولاً در همین واحد قرار می‌گیرند. تعداد و ظرفیت ژنراتورها با توجه به طراحی پروژه تعیین می‌شود و در یک فضای بزرگ ممکن است چند واحد در نقاط مختلف نصب شوند.
در یک سیستم اتوماتیک، دتکتورها وظیفه تشخیص حریق را بر عهده دارند و کنترل پنل پس از دریافت شرایط تعریف‌شده، فرمان فعال شدن ژنراتورها را صادر می‌کند. آژیر، فلاشر، شستی تخلیه و تجهیزات جانبی نیز بسته به طراحی می‌توانند بخشی از سیستم باشند.
اما تمام مدل‌های آیروسل الزاماً به کنترل پنل متصل نیستند. بعضی ژنراتورها دارای مکانیزم حرارتی مستقل هستند و در صورت رسیدن دمای محیط به مقدار تعیین‌شده فعال می‌شوند. مدل‌های دستی و مدل‌هایی که امکان عملکرد حرارتی و دستی را هم‌زمان فراهم می‌کنند نیز وجود دارند.
انواع سیستم اطفا حریق آیروسل
یکی از روش‌های کاربردی برای شناخت انواع آیروسل، توجه به نحوه فعال شدن ژنراتور است. انتخاب میان این مدل‌ها به نوع فضا، شیوه بهره‌برداری و سطح کنترل مورد نیاز در پروژه بستگی دارد.
آیروسل با فعال‌سازی الکتریکی
در این مدل، ژنراتور پس از دریافت فرمان الکتریکی فعال می‌شود. معمولاً دتکتورهای حریق به کنترل پنل متصل هستند و پس از تأیید شرایط حریق، کنترل پنل فرمان تخلیه را به واحد یا واحدهای آیروسل ارسال می‌کند.
این روش برای پروژه‌هایی مناسب است که نیاز به سیستم تشخیص مستقل، هشدار قبل از تخلیه یا فعال شدن هماهنگ چند ژنراتور دارند. امکان ارتباط با سایر تجهیزات کنترلی نیز یکی از مزیت‌های این ساختار است.
آیروسل حرارتی
مدل‌های حرارتی دارای مکانیزمی هستند که در دمای مشخص فعال می‌شود. زمانی که دمای اطراف ژنراتور به مقدار تعیین‌شده برسد، واحد بدون نیاز به فرمان مستقیم اپراتور ماده اطفایی را آزاد می‌کند.
این مدل‌ها به دلیل ساختار مستقل می‌توانند برای بعضی تابلوها، محفظه‌ها و فضاهای محدود مناسب باشند. البته محل نصب و دمای فعال‌سازی باید با شرایط طبیعی محیط هماهنگ باشد؛ در غیر این صورت سیستم ممکن است دیرتر یا زودتر از زمان مورد انتظار عمل کند.
آیروسل دستی
در سیستم دستی، فعال شدن ژنراتور به اقدام کاربر وابسته است. این کار بسته به مدل می‌تواند از طریق مکانیزم مکانیکی یا تجهیزات مخصوص فعال‌سازی انجام شود.
مدل دستی بیشتر در شرایطی کاربرد دارد که حضور اپراتور و امکان تشخیص سریع حریق وجود داشته باشد. برای فضاهایی که امکان وقوع آتش در زمان نبود افراد وجود دارد، اتکا به فعال‌سازی دستی به‌تنهایی معمولاً نیازمند بررسی بیشتری است.
آیروسل حرارتی ـ دستی
بعضی ژنراتورها دو روش فعال‌سازی را در یک واحد ارائه می‌کنند. سیستم می‌تواند در دمای مشخص به‌طور خودکار عمل کند و در عین حال امکان فعال کردن دستی نیز وجود داشته باشد.
این ساختار یک مسیر دوم برای فعال‌سازی فراهم می‌کند و می‌تواند در پروژه‌هایی که هم عملکرد مستقل و هم امکان مداخله اپراتور اهمیت دارد مورد استفاده قرار گیرد.
از نظر شکل بدنه و نحوه نصب نیز ژنراتورهای آیروسل تنوع زیادی دارند. مدل‌های جعبه‌ای، استوانه‌ای یا سیلندری، دیواری و تجهیزات دستی در بازار دیده می‌شوند. با این حال شکل ظاهری به‌تنهایی معیار انتخاب نیست؛ ظرفیت ماده، روش فعال‌سازی، محدوده حفاظت و تأییدیه‌های فنی محصول اهمیت بیشتری دارند.
سیستم اطفا حریق آیروسل چه کاربردی دارد؟
یکی از کاربردهای شناخته‌شده آیروسل، حفاظت از تابلوهای برق و تابلوهای کنترل است. ابعاد محدود این فضاها و امکان نصب ژنراتور نزدیک به محل خطر باعث شده آیروسل برای چنین کاربردهایی مورد توجه قرار بگیرد.
اتاق‌های برق، سوئیچگیرها، اتاق‌های تجهیزات، ژنراتورها، برخی ماشین‌آلات صنعتی، توربین‌ها و محفظه‌های فنی نیز از دیگر کاربردهای این فناوری هستند. در این فضاها معمولاً هدف این است که حریق در همان مراحل اولیه و قبل از سرایت به سایر قسمت‌ها کنترل شود.
سیستم آیروسل می‌تواند برای بعضی فضاهای بزرگ‌تر نیز به‌صورت Total Flooding طراحی شود، اما هرچه حجم و پیچیدگی محیط افزایش پیدا کند، محاسبه تعداد ژنراتورها، جانمایی و اطمینان از انتشار مناسب عامل اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
در مورد سیستم‌های ذخیره انرژی و باتری‌های لیتیوم‌یون نیز از آیروسل استفاده می‌شود، اما باید یک نکته را جدی گرفت: خاموش شدن شعله الزاماً به معنی متوقف شدن Thermal Runaway داخل سلول باتری نیست. بنابراین سیستم حفاظت از باتری باید دقیقاً برای همان کاربرد آزمایش و تأیید شده باشد و نمی‌توان هر ژنراتور آیروسلی را صرفاً با استناد به قدرت خاموش‌کنندگی برای باتری انتخاب کرد.
مزایا و محدودیت‌های سیستم اطفا حریق آیروسل
آیروسل در بعضی پروژه‌ها مزایای مشخصی دارد، اما همین سیستم در شرایط دیگر ممکن است انتخاب مناسبی نباشد. برای تصمیم‌گیری باید مزایا و محدودیت‌های آن کنار هم دیده شوند.
مزایای آیروسل
یکی از مزیت‌های اصلی، حذف مخازن بزرگ تحت فشار در بسیاری از مدل‌هاست. ماده اولیه داخل خود ژنراتور قرار دارد و هنگام فعال شدن عامل اطفایی تولید می‌شود. به همین دلیل فضای مورد نیاز برای نصب تجهیزات می‌تواند کمتر از بعضی سیستم‌های گازی سیلندری باشد.
بسیاری از سیستم‌های آیروسل به شبکه گسترده لوله‌کشی نیز نیاز ندارند. ژنراتورها در نقاط محاسبه‌شده داخل فضای حفاظت‌شده نصب می‌شوند و عامل را مستقیماً در همان فضا تخلیه می‌کنند. این ویژگی می‌تواند اجرای سیستم را در تابلوها، ماشین‌آلات یا محیط‌هایی که امکان لوله‌کشی دشوار است ساده‌تر کند.
ساختار ماژولار یکی دیگر از مزایا است. در پروژه‌های بزرگ‌تر می‌توان تعداد مناسبی ژنراتور را بر اساس حجم و طراحی در قسمت‌های مختلف قرار داد. همچنین نبود سیلندر تحت فشار، بخشی از نیازهای مرتبط با نگهداری مخازن گازی را حذف می‌کند.
محدودیت‌ها و نکات ایمنی آیروسل
آیروسل را نباید با یک Clean Agent گازی کاملاً بدون باقی‌مانده یکی دانست. خروجی Condensed Aerosol دارای ذرات جامد بسیار ریزی است که بخشی از آن‌ها پس از تخلیه می‌توانند روی سطوح و تجهیزات بنشینند. در محیط‌های دارای قطعات الکترونیکی بسیار حساس، این موضوع باید پیش از انتخاب سیستم بررسی شود.
موضوع دیگر، دمای خروجی ژنراتور است. واکنش تولید آئروسل گرما ایجاد می‌کند و به همین دلیل فاصله خروجی واحد از تجهیزات، افراد و مواد قابل اشتعال باید مطابق دستورالعمل سازنده رعایت شود. نصب ژنراتور فقط بر اساس اینکه «در این نقطه جا می‌شود» روش درستی برای جانمایی نیست.
شرایط حضور افراد نیز اهمیت دارد. اینکه آیروسل برای خاموش کردن آتش اکسیژن محیط را به‌شدت کاهش نمی‌دهد، به معنی بی‌محدودیت بودن استفاده از آن در فضای اشغال‌شده نیست. غلظت طراحی، مشخصات محصول، زمان مواجهه، نحوه هشدار و استانداردهای مربوط به همان سیستم باید بررسی شوند.
پس از تخلیه نیز معمولاً ژنراتور مصرف‌شده باید تعویض شود. بنابراین هزینه استفاده از سیستم فقط مربوط به خرید اولیه نیست و نحوه جایگزینی تجهیزات بعد از عملکرد نیز باید در تصمیم‌گیری لحاظ شود.
آیا آیروسل برای تابلو برق مناسب است؟
تابلوهای برق یکی از کاربردهای مهم سیستم‌های آیروسل هستند. امکان نصب واحدهای کوچک داخل یا در نزدیکی تابلو باعث می‌شود حریق پیش از خروج از محفظه تحت کنترل قرار گیرد. بعضی ژنراتورها حتی برای حفاظت مستقیم از کابینت‌های الکتریکی طراحی می‌شوند.
مزیت دیگر این است که عامل Condensed Aerosol تحت پوشش استاندارد ISO 15779 به‌عنوان عامل نارسانای الکتریکی در نظر گرفته می‌شود. بنابراین از این فناوری در محیط‌های دارای تجهیزات برقی استفاده می‌شود.
با این حال، دو موضوع نباید نادیده گرفته شود. اول اینکه محصول انتخاب‌شده باید برای کاربرد الکتریکی مورد نظر تأیید شده باشد. دوم اینکه آیروسل دارای ذرات بسیار ریز است و اثر احتمالی باقی‌مانده روی تجهیزات حساس باید با شرایط همان تابلو و توصیه سازنده تجهیزات سنجیده شود.
اگر حفاظت از یک تابلو کوچک مدنظر باشد، طراحی می‌تواند کاملاً با یک اتاق برق چند ده مترمکعبی متفاوت باشد. ظرفیت ژنراتور، حجم خالص محفظه و مسیر انتشار عامل باید متناسب با همان فضا انتخاب شوند.
سیستم اطفا حریق آیروسل چگونه محاسبه می‌شود؟
محاسبه سیستم از حجم فضای حفاظت‌شده شروع می‌شود، اما صرفاً ضرب طول، عرض و ارتفاع و انتخاب یک ژنراتور بر اساس آن کافی نیست. نوع خطر، کلاس حریق، بازشوهای محیط و مشخصات خود محصول نیز باید در محاسبات وارد شوند.
هر سیستم دارای Design Application Density یا چگالی طراحی مشخصی است که بر اساس آزمون‌های محصول و نوع خطر تعیین می‌شود. این عدد را نمی‌توان برای همه برندها و مدل‌ها یکسان در نظر گرفت. مقدار ماده اطفایی مورد نیاز باید بر اساس اطلاعات فنی همان سیستم و شرایط واقعی پروژه محاسبه شود.
بعد از مشخص شدن مقدار عامل، تعداد و ظرفیت ژنراتورها تعیین می‌شود. ممکن است مقدار مورد نیاز با یک ژنراتور بزرگ یا چند واحد کوچک‌تر تأمین شود، اما انتخاب فقط به جمع ظرفیت‌ها محدود نیست. عامل باید بتواند به نقاط مختلف فضای حفاظت‌شده برسد و موانع نباید مسیر انتشار را مختل کنند.
محل نصب ژنراتورها، فاصله خروجی از تجهیزات و مسیر انتشار نیز بخشی از طراحی است. در سیستم الکتریکی، طراحی مدار تشخیص، کنترل پنل، تجهیزات هشدار و فرمان تخلیه هم به این مراحل اضافه می‌شود.
نسخه جاری ISO 15779:2026 الزامات کلی طراحی، نصب، آزمایش، نگهداری و ایمنی سیستم‌های Condensed Aerosol را پوشش می‌دهد. این استاندارد در بخش Total Flooding کاربرد مستقیم دارد و برای Local Application تأکید می‌کند که سیستم باید از قبل برای کاربرد مشخص طراحی، آزمایش و تأیید شده باشد.
تفاوت آیروسل و FM200 چیست؟
FM200 و آیروسل هر دو می‌توانند در حفاظت از تجهیزات و فضاهای حساس کاربرد داشته باشند، اما از نظر ساختار تفاوت بنیادی دارند. FM200 یا HFC-227ea یک Clean Agent است که در سیلندر تحت فشار ذخیره شده و در سیستم‌های معمول از طریق لوله‌کشی و نازل‌ها در محیط آزاد می‌شود.
در آیروسل، ماده اولیه معمولاً به شکل جامد داخل ژنراتور قرار دارد. هنگام فعال شدن، این ترکیب به ذرات بسیار ریز و مواد گازی تبدیل شده و مستقیماً وارد فضای حفاظت‌شده می‌شود. بنابراین در بسیاری از سیستم‌های آیروسل نیازی به سیلندر خارجی و شبکه لوله‌کشی مشابه FM200 وجود ندارد.
تفاوت دیگر مربوط به باقی‌مانده پس از عملکرد است. FM200 بعد از تخلیه پسماند جامد قابل توجهی ایجاد نمی‌کند، در حالی که آیروسل دارای ذرات جامد بسیار ریزی است و احتمال نشست بخشی از آن‌ها روی سطوح وجود دارد.
بنابراین نمی‌توان گفت یکی همیشه از دیگری بهتر است. اگر حساسیت تجهیزات به ذرات بسیار بالا باشد، این موضوع می‌تواند در انتخاب تأثیرگذار باشد. از طرف دیگر، محدودیت فضا، دشواری اجرای لوله‌کشی و ساختار پروژه ممکن است استفاده از آیروسل را جذاب‌تر کند.
عمر مفید و نگهداری سیستم آیروسل
عمر مفید ژنراتور آیروسل عدد ثابتی برای تمام محصولات نیست و باید از روی مشخصات سازنده همان محصول بررسی شود. بعضی برندهای شناخته‌شده عمر سرویس طولانی اعلام می‌کنند، اما نباید این عدد را بدون بررسی به تمام تجهیزات موجود در بازار تعمیم داد.
در بازدیدهای دوره‌ای باید وضعیت فیزیکی ژنراتور، اتصالات، تجهیزات فعال‌سازی و فضای اطراف آن کنترل شود. در سیستم‌های الکتریکی، عملکرد دتکتورها، کنترل پنل و مدار تخلیه نیز اهمیت دارد.
اگر در فضای حفاظت‌شده تغییر مهمی ایجاد شود—برای مثال ابعاد محفظه تغییر کند، تجهیزات بزرگی اضافه یا حذف شوند یا مسیر انتشار ژنراتور مسدود شود—بهتر است طراحی سیستم دوباره بررسی شود. محاسبه اولیه بر اساس شرایط مشخصی انجام شده و تغییر محیط می‌تواند همان شرایط را تغییر دهد.
چه زمانی آیروسل انتخاب مناسبی نیست؟
آیروسل راه‌حل عمومی برای هر نوع آتش‌سوزی نیست. اگر کاربرد مورد نظر خارج از محدوده تأییدشده محصول باشد، استفاده از سیستم فقط به دلیل سادگی نصب یا قیمت کمتر تصمیم درستی نیست.
در محیط‌هایی با تجهیزات فوق‌حساس که حتی مقدار کم ذرات روی تجهیزات قابل قبول نیست، موضوع باقی‌مانده باید با دقت بیشتری بررسی شود. همچنین در فضاهای دارای حضور دائم افراد، الزامات ایمنی و مجوز استفاده از محصول اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
فضاهای دارای جریان هوای شدید یا بازشوهایی که اجازه حفظ غلظت طراحی را نمی‌دهند نیز ممکن است برای بعضی سیستم‌های Total Flooding مناسب نباشند. در چنین شرایطی باید ابتدا خود محیط و نوع خطر بررسی شود و بعد درباره روش اطفا تصمیم گرفت.
به‌طور کلی، آیروسل زمانی انتخاب مناسبی است که مزیت‌های آن—مانند ابعاد کم، اجرای ساده‌تر و حذف لوله‌کشی گسترده—با نیاز واقعی پروژه همخوانی داشته باشد، نه صرفاً زمانی که امکان نصب آن وجود دارد.
خرید سیستم اطفا حریق آیروسل
برای خرید آیروسل، بهتر است قبل از انتخاب ظرفیت یا مدل مشخص شود قرار است چه فضایی حفاظت شود. یک تابلو برق کوچک، محفظه یک دستگاه صنعتی و یک اتاق تجهیزات از نظر حجم، نحوه انتشار عامل و روش تشخیص حریق شرایط یکسانی ندارند.
ظرفیت ژنراتور باید بر اساس محاسبات مربوط به حجم فضای حفاظت‌شده و چگالی طراحی همان محصول تعیین شود. علاوه بر آن، نوع فعال‌سازی، محل نصب، فاصله‌های ایمنی، تأییدیه‌ها و امکان هماهنگی ژنراتور با سیستم اعلام حریق نیز باید بررسی شوند.
در انتخاب محصول بهتر است فقط وزن درج‌شده روی ژنراتور یا قیمت آن مقایسه نشود. دو ژنراتور با وزن مشابه ممکن است از نظر محدوده کاربرد، شیوه نصب، زمان عملکرد و تأییدیه‌های فنی متفاوت باشند.
در ایمن آفرینان می‌توانید مدل‌های مختلف سیستم اطفا حریق آیروسل را بررسی کنید. اگر ظرفیت مورد نیاز هنوز مشخص نیست، انتخاب نهایی بهتر است بعد از بررسی حجم محیط، نوع خطر و روش فعال‌سازی مناسب انجام شود تا ژنراتور بر اساس شرایط واقعی پروژه انتخاب شود.
برای آشنایی با سایر روش‌های اطفای بدون آب نیز می‌توانید بخش اطفا حریق گازی را مشاهده کنید.
سوالات متداول درباره سیستم اطفا حریق آیروسل
آیا آیروسل بعد از تخلیه پسماند دارد؟
بله. Condensed Aerosol دارای ذرات جامد بسیار ریزی است و بخشی از آن‌ها می‌توانند پس از تخلیه روی سطوح بنشینند. مقدار و نحوه پاک‌سازی به محصول و شرایط محیط بستگی دارد؛ بنابراین آیروسل را نباید مانند یک Clean Agent گازی کاملاً بدون باقی‌مانده معرفی کرد.
آیا آیروسل اکسیژن محیط را کم می‌کند؟
مکانیسم اصلی خاموش‌کنندگی آیروسل بر کاهش شدید اکسیژن متکی نیست. در سیستم‌های رایج مبتنی بر پتاسیم، عامل اطفایی بیشتر با مختل کردن واکنش‌های زنجیره‌ای شعله باعث مهار آتش می‌شود.
آیا سیستم آیروسل به لوله‌کشی نیاز دارد؟
بسیاری از ژنراتورهای Condensed Aerosol مستقیماً در فضای حفاظت‌شده نصب می‌شوند و نیازی به شبکه توزیع گسترده ندارند. با این حال ساختار دقیق باید از روی مشخصات سیستم انتخاب‌شده بررسی شود.
آیا آیروسل برای تابلو برق قابل استفاده است؟
بله، حفاظت از تابلوهای برق و محفظه‌های الکتریکی یکی از کاربردهای شناخته‌شده این سیستم است. ظرفیت ژنراتور و نوع فعال‌سازی باید بر اساس حجم داخلی تابلو و مشخصات محصول تعیین شود.
آیروسل یک‌بارمصرف است؟
بسیاری از ژنراتورهای آیروسل پس از فعال شدن باید تعویض شوند و مانند یک سیلندر قابل شارژ دوباره نیستند. وضعیت دقیق به طراحی و دستورالعمل سازنده محصول بستگی دارد.
برای یک اتاق چند ژنراتور آیروسل لازم است؟
عدد ثابتی وجود ندارد. حجم فضا، نوع خطر، چگالی طراحی محصول، ظرفیت هر ژنراتور و شرایط انتشار عامل تعیین می‌کنند چه تعداد واحد لازم است. انتخاب فقط بر اساس متراژ اتاق یا ظرفیت اسمی یک ژنراتور دقیق نیست.
تفاوت اصلی آیروسل با FM200 چیست؟
FM200 یک عامل گازی Clean Agent ذخیره‌شده در سیلندر است و معمولاً از طریق لوله‌کشی و نازل تخلیه می‌شود. آیروسل هنگام فعال شدن داخل ژنراتور تولید شده و خروجی آن شامل ذرات بسیار ریز جامد و مواد گازی است؛ به همین دلیل ساختار نصب، عملکرد و شرایط استفاده این دو سیستم متفاوت است.